Lentelied

Al suizen bron en lover zoet
waar ge aan mijn zijde treedt,
zingt zoeter in mijn gemoed
het ruisen van uw kleed.
Voel ik op mijn wangen kind,
uw adem die mij streelt,
zo geurig is geen morgenwind
die over rozen speelt.

o Kom! O Kom! Hoor in het hout
den nachtegaal, die slaat.
De lentezon bestrooit met goud
de wegen waar gij gaat;
de linde wuift u haren groet
en ruisend in den wind,
spreidt zij haar bloemen voor uw voet
als voor een vorstenkind.

                                   Arnold Sauwen
                                   De stille delling (1912)