Welkom bij Orchis

 

You need to upgrade your Flash Player.
This site requires a more recent version of the Flash plugin than you currently have.
This plugin is free and can be downloaded here.


 

 

De Maas langs Limburg

Langs Limburg, over een lengte van dertig mijlen, beleeft de Maas haar heerlijkste dagen. Geen eerepoorten - of zijn het dwangjukken? - van bruggen. Geen remmende sassen en sperdammen, geen strenge tucht van rechtlijnige kaaien. Er loopen wel binnendijken die haar een winterbedding aanwijzen, maar dat zijn malsche grasdammen, die op afstand met haar mee wenden, naderen om een oeverdorp te beschutten, wijken om den wintervloed ruimte te laten. Geen steden, geen laadhavens. De meeste dorpen houden zich eerbiedig, vooral voorzichtig! terug. De Maas geniet hier een tweede jeugd; ze is op villegiatuur; ze gunt zich de weelde, onbevaarbaar te zijn. Landgrens te vormen is een sinecuur voor een stroom, en Georges Rodenbach zou van hem gezegd hebben:

‘Il est librevraiment, puisqu'il est inutile.’

Haar werk wordt overgenomen door begeleidende kanalen. Vrijgesteld, mag ze haar fantazieën involgen, wild zijn en uitgelaten. In haar ruime vallei, een vruchtbare vlakte, zal ze in snel of gezapig verval daarheenslingeren, ruischend en murmelend, in plechtig zwijgen of bij kabbelend babbelen. Ze kan zich krommen en rekken en dwars gaan liggen; met een blanken vlei-arm, verliefd, een groenen weert omsluiten; zich aanvlijen, sierlik, tegen mooi-gebogen boschheuvels; er van wegzwaaien en terugkeeren op haar loop - zilveren arabesken bordurend op 't smaragden fluweel van haar dalvloer.

 

Uit “De Maas langs Limburg” door HilarionThans(1939)

 


Schrijf je in op onze nieuwsbrief

* indicates required


© Copyright 2010 ORCHIS vzw - Webdesign by CorpaTech