Earth overshoot day

Deze datum symboliseert zo de uitputting van het 'natuurlijk budget' dat we jaarlijks beschikbaar hebben: we stoten meer koolstofdioxide uit dan onze bossen en onze oceanen kunnen absorberen, we halen meer vis uit de zee en kappen meer bomen dan er jaarlijks kunnen bijgroeien, we zetten ook meer natuur om in beton of landbouwgrond.

Om onze huidige levensstijl vol te houden, zonder onze planeet op termijn tengronde te richten, hebben we eigenlijk 1,7 planeten nodig. “Earth overshoot day”viel dit jaar op 2 augustus, dat is het vroegste tot nog toe. Voor ons land valt die al op 1 april. We doen het slechter dan   Duitsland (24 april) en Frankrijk (3 mei).
Als we de historische uitkomst van de klimaattop in Parijs ernstig willen nemen, dan moet onze CO2-uitstoot volledig verdwijnen tegen 2050.
De gemiddelde voetafdruk blijft wereldwijd toenemen. De enige oplossing is dat we onze manier van produceren en consumeren grondig aanpassen.
Niet treuzelen, meteen aan de slag of we zadelen onze kinderen en kleinkinderen op met een bijzonder zware  erfenis.

Te traag

2017 is het jaar waarin klimaatverandering zichtbaar werd. Er brak een ijsberg ter grootte van twee Belgische provincies af van Antarctica, de orkanen waren heviger dan normaal, de mousson was uitzonderlijk dodelijk, de droogte was al even uitzonderlijk. Maar de klimaatconferenties volgen hun eigen ritme. Pas tegen 2018 moet er een handboek liggen voor de implementatie van Parijs. Moet het niet wat sneller allemaal?

Bonn is praktisch gezien  een technische conferentie waarin onderhandeld wordt over het hoe en wat van de implementatie van Parijs. De finale beslissing daarover valt volgend jaar in Katowice in Polen. 

Hopelijk verliest de  mensheid een ding niet uit het oog: we hebben de middelen om klimaatverandering te beperken en tegen te gaan. We kunnen het. We moeten het ook willen.



© Copyright 2010 ORCHIS vzw - Webdesign by CorpaTech